Och, negocjacje to była moja ulubiona część. Wszystkim poznanym Irankom i Irańczykom chwaliłam się, że potrafię liczyć w farsi. I tak raz się pomyliłam ku uciesze jednego kumpla, bo zamiast „shesht” (sześć) powiedziałam „shaaaaaaash”, co znaczy… Szczać! Taka niesforna pomyłka językowa!

To właśnie najbardziej lubię w podróżach – każdy, najzwyklejszy z pozoru szczegół codzienności może okazać się zabawny, ważny, zapamiętany:)

Zdecydowanie! W Europie jeszcze nikt mi nie nadłożył 20 km drogi, żeby pojechać kupić sobie papierosy;)